Srpske narodne priče



Stories

Ero i Turčin

Orao Turčin ralicom po strani iznad nekake ćuprije, a Ero putem ćerao nekoliko konja natovareni. Kad se Ero prikuči blizu, onda Turčin stane vikati:

"Ća šaronja, ća! I ti imaš pamet, a Ero je nema."

U tom Ero dođe na ćupriju, pa naćera konje preko ćuprije, a njega stane pomaganja: "Jao mene do Boga miloga! Što ću sad?"

A Turčin, kad to čuje, brže bolje ustavi volove, pa strči k njemu: "Šta je more Ero? Šta je?"

"Od mene do Boga miloga! Eto, odoše mi konji, a ja ostado’ za vodom." - "Ajde more i ti za konjma." - "Ne smijem, gospodaru! Bog i Božja Vjera, ja tuda za život preći."

Be ‘ajde more ne luduj! kako ne smiješ preći preko ćuprije, kuda ide svijet i konji natovareni prelaze."

Ajja! Ero neće nipošto, nego jednako jauče i leleče.

Onda Turčin: "Ajde more šta ćeš dati, da te prenesem ja na leđima?"

A što išteš, gospodaru?"

"Daćeš mi dvanaest perpera."

- "Ajde de!" - Uprti Turčin Eru, te prenese preko ćuprije, a kad ga spusti na onoj strani, onda se Ero stane pipati po njedrima:

"Nemam, gospodaru, i perpere, Bog i Božja vjera!"

A Turčin: "Kako nemaš, bre, ana seni sitim! Zašto lažeš kurvo? Odi opet na leđa."

Ero uzjaše opet Turčina, te ga još jednom prejaše preko ćuprije, pa ga onda zbaci Turčin na zemlju:

"Eto, kurvo! crkni tu, kad nemaš čim da platiš," pa onda otide svojim volovima i počne opet orati.

A Ero onda skoči, pa preko ćuprije:

"Ej Turčine! gledaj kako i tvoj šaronja ima pamet, a Ero je nema! Ele on tebe prejaa dvaput preko ćuprije.